Wietrzny dzień

Sanie wystrzeliły w niebo jak pocisk, wbijając Risto w fotel. Polana w ułamku sekundy skurczyła się do rozmiarów monety. Licznik prędkości szybko przeskakiwał kolejne wartości, aż zatrzymał się na stabilnym 850 km/h.

Risto odetchnął z ulgą, ale przedwcześnie. Kontrolki zamrugały, wykrywając potężny wiatr wiejący ze wschodu na zachód z prędkością 450 km/h. Spychał on sanie brutalnie w lewo.

Automat nie potrafił skorygować lotu. Pewnie nie dopięli jakiegoś przewodu przy naprawie. Musiał zdefiniować wektor lotu, wpisując do komputera prędkość poziomą ($v_x$) i pionową ($v_y$). Wypadkowa tych wartości musiała utrzymać obecne wskazania prędkościomierza, ale skierować dziób maszyny pod wiatr.

Szybki rzut oka na mapę i kompas wystarczył, żeby wyznaczyć cel podróży. Baza Świętego Mikołaja znajdowała się dokładnie na azymucie 37°, co w uproszczeniu oznaczało, że na każde 3 km lotu na wschód przypadały 4 km lotu na północ.

Wpisz odpowiednie składowe wektora prędkości ($v_x$ i $v_y$), aby dotrzeć do celu przy założonej prędkości przelotowej.