Formularz

Następnego ranka Risto siedział nad formularzem K-17 - wnioskiem o odszkodowanie za uszkodzenie sań. Większość pól wypełnił szybko, ale na stronie z analizą termiczną zatrzymał się, stukając rytmicznie długopisem o blat.

Sekcja 7.4: Współczynnik Szoku Termicznego (WST)

Definicja była biurokratycznym koszmarem:

Współczynnik określa znormalizowaną dynamikę zmian temperatury w krytycznym momencie awarii. Należy obliczyć stosunek szybkości zmiany temperatury do jej wartości momentalnej, a wynik pomnożyć przez stałą kalibracyjną $K = 500$.

Risto sięgnął po wymięty wydruk z czarnej skrzynki. Raport incydentu #884 wskazywał czas wystąpienia krytycznej awarii: $t = 324$ s od startu.

Dane techniczne rozbite były na dwa osobne podsystemy:

• Kompresor: Ciśnienie $P(t)$ zmieniało się parabolicznie: $$P(t) = (t - 244)^2$$
• Rdzeń: Temperatura $T$ zależała nieliniowo od ciśnienia $P$: $$T(P) = P \cdot \sqrt{P}$$

Risto westchnął ciężko.